Φινλανδία Δημοσκοπήσεις, πρόθεση ψήφου και τρέχοντα ποσοστά

Η οικονομία της Φινλανδίας εκπέμπει μικτά μηνύματα: το ΑΕΠ επεκτάθηκε έντονα το πρώτο τρίμηνο του 2026, ενισχυμένο από τις υψηλές αμυντικές δαπάνες και τις ισχυρές εξαγωγές. Ωστόσο, αυτή η ανάκαμψη επισκιάζεται από μια δραματική αύξηση της ανεργίας, η οποία τον Απρίλιο έφτασε σε υψηλό 11 ετών, στο 11,6%. Ταυτόχρονα, το κόστος διαβίωσης συνεχίζει να ανεβαίνει, ενισχυμένο από την πρόσφατη αύξηση του ΦΠΑ στο 25,5%. Η πολιτική αιτία έγκειται στην αυστηρή πολιτική λιτότητας της κυβέρνησης. Προσπαθεί να περιορίσει το εκρηκτικό δημόσιο χρέος και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ΕΕ για μείωση του ελλείμματος. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω περικοπών παροχών και αυξήσεων φόρων, οι οποίες περιορίζουν την ιδιωτική κατανάλωση και επιβαρύνουν επιπλέον την αγορά εργασίας.

Η Φινλανδία εδραιώνει την περιοριστική μεταναστευτική της πολιτική: Στις 5 Ιουνίου 2026, η κυβέρνηση παρέτεινε το αόριστο κλείσιμο όλων των χερσαίων συνόρων με τη Ρωσία. Αυτό το μέτρο κεντροποιεί την επεξεργασία των αιτήσεων διεθνούς προστασίας και ανταποκρίνεται στη συνεχιζόμενη απειλή της εργαλειοποιημένης μετανάστευσης, όπου η Ρωσία φέρεται να κατευθύνει σκόπιμα μετανάστες στα ανατολικά σύνορα της Φινλανδίας για να ασκήσει πίεση στο μέλος του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, από τον Ιούνιο του 2026 τίθεται σε ισχύ το Πακέτο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, συνοδευόμενο από εθνικές νομοθετικές αλλαγές. Η Φινλανδία αυστηροποιεί επίσης δραστικά την πολιτική ασύλου της, για παράδειγμα μέσω της μείωσης των παροχών υποδοχής και αυστηρότερων προϋποθέσεων για τις άδειες μόνιμης διαμονής. Ο νόμος για την ασφάλεια των συνόρων, που έχει ήδη παραταθεί έως το τέλος του 2026, επιτρέπει τον περιορισμό των αιτήσεων ασύλου σε συγκεκριμένες συνοριακές περιοχές, προκειμένου να διασφαλιστεί η εθνική ασφάλεια.

Η Φινλανδία βιώνει μια συνεχιζόμενη γεωπολιτική αναπροσαρμογή. Η τρέχουσα κατάσταση χαρακτηρίζεται από αυξημένες εντάσεις με τη Ρωσία: δορυφορικές εικόνες δείχνουν ενισχυμένη ρωσική στρατιωτική παρουσία κοντά στα φινλανδικά σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της επανενεργοποίησης παλαιών βάσεων και της κατασκευής νέων στρατιωτικών πόλεων. Ταυτόχρονα, η Φινλανδία έχει κλείσει όλες τις συνοριακές διελεύσεις με τη Ρωσία, για να αντιμετωπίσει έναν υποτιθέμενο υβριδικό πόλεμο της Μόσχας με στοχευμένη καθοδήγηση αιτούντων άσυλο. Πολιτική αιτία αυτής της εξέλιξης είναι ο επιθετικός πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, ο οποίος ώθησε τη Φινλανδία να εγκαταλείψει την επί δεκαετίες ουδετερότητά της και να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2023. Αυτό το βήμα για την εθνική ασφάλεια οδήγησε σε σημαντική ενίσχυση των αμυντικών συμμαχιών και σε επανεκτίμηση της πολιτικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της συζήτησης για την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων.

Το πολιτικό τοπίο της Φινλανδίας χαρακτηρίζεται επί του παρόντος από μια διπλή πρόκληση: κοινωνικές εντάσεις λόγω μέτρων λιτότητας και ενισχυμένη εστίαση στην εθνική ασφάλεια. Η κυβέρνηση Όρπο αντιμετωπίζει με μια αυστηρή πολιτική λιτότητας το αυξανόμενο δημόσιο χρέος και τις διαδικασίες ελλείμματος της ΕΕ. Αυτό οδηγεί σε περικοπές στον κοινωνικό και υγειονομικό τομέα, καθώς και σε αυστηρότερους κανόνες για τις άδειες μόνιμης διαμονής, γεγονός που επιβαρύνει την πολιτική κουλτούρα. Η άλλη όψη αυτής της πολιτικής εκδηλώνεται στην ανησυχητικά υψηλή ανεργία των νέων, η οποία πρόσφατα οδήγησε την αντιπολίτευση σε κοινοβουλευτική ερώτηση για να λογοδοτήσει η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, η ανησυχία για τη Ρωσία κυριαρχεί στην ατζέντα: η Φινλανδία διατηρεί κλειστά τα ανατολικά της σύνορα, και μια ομάδα εργασίας του Κοινοβουλίου ζητά σχεδόν διπλασιασμό των αμυντικών δαπανών έως το 2029. Ο Πρόεδρος Stubb προτρέπει την Ευρώπη να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα ασφάλειας. Αυτή η αναπροσαρμογή της πολιτικής ασφάλειας, άμεση συνέπεια της ρωσικής επιθετικότητας, διαμορφώνει βαθιά την πολιτική της Φινλανδίας και μετατοπίζει την εστίαση από τις εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις σε υπαρξιακά ζητήματα ασφάλειας.

Η Φινλανδία προωθεί με συνέπεια την φιλόδοξη κλιματική και ενεργειακή της πολιτική, με στόχο την επίτευξη ουδετερότητας άνθρακα έως το 2035 και στη συνέχεια να γίνει ακόμη και αρνητική σε άνθρακα. Ενώ τις τελευταίες επτά ημέρες δεν αναφέρθηκαν νέες μεγάλες πολιτικές συζητήσεις ή μέτρα, οι τρέχουσες πρωτοβουλίες διαμορφώνουν σημαντικά τον τομέα. Η κυβέρνηση βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική που περιλαμβάνει τη μαζική επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ιδίως της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, καθώς και της πυρηνικής ενέργειας. Πολιτικά, αυτό συνοδεύεται από νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που ισχύουν από τις αρχές του 2026, οι οποίες επιταχύνουν σημαντικά τις διαδικασίες αδειοδότησης για πράσινες επενδύσεις, με στόχο την υλοποίηση έργων αξίας έως και 303 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Φινλανδία τοποθετείται επίσης ως πρωτοπόρος στην παραγωγή συνθετικών καυσίμων (E-Fuels) και υδρογόνου, υποστηριζόμενη από μια αναπτυσσόμενη υποδομή καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας και χαμηλές τιμές ενέργειας. Η ανθεκτικότητα της ενεργειακής υποδομής και η επέκταση των έξυπνων δικτύων παραμένουν επίσης κεντρικά ζητήματα.

Η Φινλανδία πλοηγείται σε μια τεταμένη περίοδο κοινωνικών αναταραχών, καθώς τα τρέχοντα κυβερνητικά μέτρα επιβαρύνουν αισθητά την κοινωνική ειρήνη. Η κυβέρνηση πρόσφατα περιέκοψε μαζικά την κρατική χρηματοδότηση για κοινωνικούς και υγειονομικούς οργανισμούς, γεγονός που πλήττει ιδιαίτερα παιδιά, νέους και ηλικιωμένους. Ταυτόχρονα, αυστηροποίησε τους κανόνες για την κοινωνική πρόνοια, κάτι που οδήγησε ήδη σε περικοπές παροχών για χιλιάδες δικαιούχους. Πολιτική αιτία είναι ένα ολοκληρωμένο πακέτο λιτότητας για τη δημοσιονομική εξυγίανση, το οποίο αποσκοπεί στη μείωση του δημόσιου χρέους και τη διασφάλιση του κράτους πρόνοιας για τις μελλοντικές γενιές. Οι επικριτές, ωστόσο, προειδοποιούν ότι αυτή η πολιτική πλήττει τους πιο αδύναμους και μπορεί να εντείνει τις εντάσεις μεταξύ των γενεών μέσω της περιορισμένης πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες και παροχές.

Το ποσοστό ανεργίας των νέων στη Φινλανδία έφτασε τον Απρίλιο του 2026 το ανησυχητικό 28%, μια σημαντική αύξηση που πλήττει σκληρά τη νέα γενιά. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Petteri Orpo δέχεται έντονη κριτική: τα κόμματα της αντιπολίτευσης επικρίνουν σφοδρά το γεγονός ότι περίπου 76.000 άτομα κάτω των 30 ετών παραμένουν άνεργα. Παρά την εισαγωγή κουπονιών απασχόλησης για νέους, οι επικριτές καταγγέλλουν την έλλειψη αποτελεσματικότητάς τους και κατηγορούν την κυβέρνηση ότι, μέσω των συνεχιζόμενων μέτρων λιτότητας και μιας διστακτικής οικονομικής πολιτικής, επιδεινώνει περαιτέρω τις προοπτικές για τους μαθητευόμενους και τους φοιτητές. Η δύσκολη μετάβαση στην επαγγελματική ζωή γίνεται έτσι ένα υπαρξιακό βάρος για πολλούς.

Οι φινλανδικές οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με μια θεμελιώδη αναπροσαρμογή των κοινωνικών παροχών: Από τον Μάιο του 2026, η κυβέρνηση σχεδιάζει μια ενιαία καταβολή επιδόματος τέκνων ύψους 100 ευρώ ανά παιδί έως την ηλικία των 18 ετών, η οποία αντικαθιστά το προηγούμενο κλιμακωτό σύστημα που παρείχε υψηλότερα ποσά σε πολύτεκνες οικογένειες και μονογονεϊκές. Αυτή η μεταρρύθμιση, η οποία καταργεί επίσης συγκεκριμένες προσαυξήσεις για μεγάλες οικογένειες και παιδιά κάτω των τριών ετών, σηματοδοτεί μια σαφή ρήξη με την προηγούμενη πρακτική και θέτει σε κίνδυνο την οικονομική σταθερότητα πολλών νοικοκυριών. Παράλληλα, οι προϋποθέσεις για τη λήψη κοινωνικής πρόνοιας και επιδόματος ανεργίας αυστηροποιούνται: Από την 1η Φεβρουαρίου 2026, οι δικαιούχοι πρέπει να αποδεικνύουν ενισχυμένα πλήρη απασχόληση ή προνομιακές παροχές, διαφορετικά κινδυνεύουν με περικοπές έως και 50 τοις εκατό του βασικού ποσού. Η εισαγωγή μιας νέας, βασισμένης σε εισοδηματικά κριτήρια, γενικής παροχής κοινωνικής ασφάλισης από τον Μάιο του 2026 αντικαθιστά τις επιδοτήσεις αγοράς εργασίας και το βασικό επίδομα ανεργίας, καθιστώντας αυστηρότερες τις προϋποθέσεις πρόσβασης για μακροχρόνια άνεργους και χαμηλόμισθους. Αυτά τα μέτρα αποτελούν μέρος μιας ολοκληρωμένης πολιτικής λιτότητας της κυβέρνησης, η οποία αποσκοπεί στην δημοσιονομική εξυγίανση και τη μείωση του δημόσιου χρέους, ενώ η οικονομία ανακάμπτει αργά από την ύφεση και ο πληθωρισμός αυξάνεται.

Περισσότεροι από τους μισούς Φινλανδούς συνταξιούχους αγωνίζονται επί του παρόντος να τα βγάλουν πέρα με το μηνιαίο τους εισόδημα. Αυτός ο ανησυχητικός αριθμός επιδεινώνεται από τις πρόσφατες αποφάσεις της κυβέρνησης Όρπο, η οποία αύξησε τα τέλη για τη φροντίδα ηλικιωμένων και μείωσε τις κοινωνικές παροχές για εξοικονόμηση 100 εκατομμυρίων ευρώ. Ενώ οι συνταξιοδοτικές εισφορές στον ιδιωτικό τομέα θα μειωθούν από το 2026, πολλοί ηλικιωμένοι αισθάνονται τον αυξανόμενο πληθωρισμό, που πρόσφατα έφτασε το 3,0%, απευθείας στην καθημερινότητά τους. Η προγραμματισμένη μείωση των αποζημιώσεων της Kela για ιδιωτικές επισκέψεις σε γιατρούς από 30 σε περίπου 8 ευρώ από το 2026 σημαίνει ένα επιπλέον οικονομικό βάρος. Πολλοί αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ενώ η πολιτική προσπαθεί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά.

Η μεσαία τάξη της Φινλανδίας αισθάνεται την πίεση των νέων δημοσιονομικών πραγματικοτήτων: Από την 1η Μαΐου 2026, η κυβέρνηση αντικαθιστά την προηγούμενη ενίσχυση της αγοράς εργασίας και το βασικό επίδομα ανεργίας με μια νέα, βασισμένη σε εισοδηματικά κριτήρια, γενική παροχή κοινωνικής ασφάλισης. Αυτή η μεταρρύθμιση, της οποίας το βασικό ποσό ανέρχεται σε περίπου 800 ευρώ μηνιαίως και μειώνεται με τα συμπληρωματικά εισοδήματα, αυστηροποιεί αισθητά το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και αυξάνει την πίεση στους αναζητούντες εργασία. Παράλληλα, από τον Μάρτιο του 2026, αυστηρότεροι κανόνες επιβάλλουν μεγαλύτερες περιόδους αναμονής στην ασφάλιση ανεργίας. Μια πρώτη παράβαση οδηγεί σε περικοπή παροχών επτά ημερών, ενώ μια δεύτερη παράβαση αναστέλλει τις πληρωμές επ' αόριστον, έως ότου αποδειχθούν έξι εβδομάδες εργασίας ή εγκεκριμένων δραστηριοτήτων. Αυτά τα μέτρα αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου προγράμματος λιτότητας της κυβέρνησης Όρπο, το οποίο προβλέπει επίσης αυξανόμενα τέλη στον τομέα της υγείας και περικοπές στις επιδοτήσεις των δήμων, ενώ ο πληθωρισμός τον Μάιο του 2026 αυξήθηκε στο 3,0% και αύξησε ιδιαίτερα το κόστος των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

Οι επιχειρήσεις της Φινλανδίας αναμένουν από το 2027 μείωση του εταιρικού φόρου από 20% σε 18%. Αυτό το μέτρο αποσκοπεί στην τόνωση των επενδύσεων και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Η κυβέρνηση Όρπο προωθεί τη φορολογική μείωση ως μέρος ενός ολοκληρωμένου πακέτου ανάπτυξης, για να αναζωογονήσει την στάσιμη οικονομία και να περιορίσει το δημόσιο χρέος. Παράλληλα, μεταρρυθμίζει το σύστημα συνταξιοδότησης YEL για τους αυτοαπασχολούμενους, με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών τους και την αντιμετώπιση της υποασφάλισης. Αυτά τα βήματα αποσκοπούν σε ένα φιλικότερο προς τις επιχειρήσεις κλίμα και μακροπρόθεσμη οικονομική σταθερότητα.

Η Φινλανδία σχεδιάζει μια δραστική αυστηροποίηση των κανόνων μετανάστευσης για τους διεθνείς φοιτητές. Ένα κυβερνητικό σχέδιο που υποβλήθηκε τον Μάιο του 2026 προβλέπει ότι τα μέλη της οικογένειας θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για βίζα μόνο μετά από ένα έτος παραμονής του φοιτητή, αντί ταυτόχρονα με την άφιξη. Αυτό το νέο εμπόδιο, μέρος μιας ευρύτερης περιοριστικής μεταναστευτικής πολιτικής, δυσχεραίνει σημαντικά τη δημιουργία ζωής στη Φινλανδία για χιλιάδες άτομα. Η κυβέρνηση δικαιολογεί τα μέτρα με την προστασία από επισφαλείς καταστάσεις και τη διασφάλιση της οικονομικής αυτονομίας. Οι επικριτές, ωστόσο, το βλέπουν ως δομικό αποκλεισμό που υπονομεύει τον αγώνα κατά των διακρίσεων, ενώ αναφορές του Συνηγόρου του Πολίτη εξακολουθούν να επισημαίνουν τον διαδεδομένο ρατσισμό κατά των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων.

Η Φινλανδία σχεδιάζει να ανακαλέσει τις άδειες παραμονής φοιτητών από χώρες εκτός ΕΕ/ΕΟΧ, εάν λάβουν κοινωνική πρόνοια – έστω και μία φορά. Αυτή η δραστική πρόταση, που υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο στα τέλη Απριλίου 2026 και αναμένεται να τεθεί σε ισχύ το φθινόπωρο, σηματοδοτεί μια περαιτέρω αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Η κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Όρπο προωθεί μια ατζέντα που στοχεύει στην ενίσχυση της αυτονομίας και της οικονομικής ανεξαρτησίας των μεταναστών. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι από τρίτες χώρες που χάνουν τη δουλειά τους κινδυνεύουν, από τον Ιούνιο του 2025, να χάσουν το δικαίωμα παραμονής μετά από τρεις έως έξι μήνες ανεργίας. Επιπλέον, οι απαιτήσεις για τη φινλανδική υπηκοότητα έχουν ήδη αυστηροποιηθεί με μεγαλύτερους χρόνους αναμονής και αυστηρότερες αποδείξεις εισοδήματος, ενώ ένα νέο τεστ γνώσεων από το 2027 αναμένεται να αυξήσει περαιτέρω τα εμπόδια. Αυτά τα μέτρα αποσκοπούν στην προώθηση της εργασιακής ένταξης, αλλά ενέχουν τον κίνδυνο να αποτρέψουν ειδικευμένους επαγγελματίες και φοιτητές.