Parti communiste français: Ανάλυση Δεδομένων, Τρέχουσες Δημοσκοπήσεις και Πολιτικές Θέσεις

Το θεμέλιο του PCF εδράζεται στην πεποίθηση ότι η κοινωνική δικαιοσύνη είναι εφικτή μόνο μέσω της υπέρβασης του καπιταλισμού και της μεγιστοποίησης του κέρδους. Η κοσμοθεωρία της διαμορφώνεται από την ιδέα της συλλογικής χειραφέτησης και ενός ισχυρού κράτους ως εγγυητή του κοινού καλού. Σε αντίθεση με πολλά άλλα αριστερά ρεύματα, το PCF διατηρεί μια ισχυρή σύνδεση με τη βιομηχανική παραγωγή και το ιδανικό της πλήρους απασχόλησης. Δεν βλέπει τον άνθρωπο ως ανταγωνιστή στην αγορά, αλλά ως μέρος μιας αλληλέγγυας κοινότητας, οι βασικές ανάγκες της οποίας πρέπει να διασφαλίζονται μέσω δημόσιων υπηρεσιών.

Η ατζέντα του PCF επικεντρώνεται στη μαζική αναδιανομή του πλούτου, στην αύξηση του κατώτατου μισθού και στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό της εντός του αριστερού φάσματος είναι η σαφής δέσμευσή της στην πυρηνική ενέργεια ως μέσο ενεργειακής αυτονομίας και προστασίας του κλίματος. Ασκεί πολιτική για τους "απλούς ανθρώπους", τους βιομηχανικούς εργάτες και τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα. Στην οικονομική πολιτική, ζητά την κρατικοποίηση βασικών βιομηχανιών και τραπεζών, προκειμένου να σπάσει την κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών και να δώσει προτεραιότητα στις επενδύσεις στην παιδεία και την υγεία.

Στρατηγικά, το PCF δραστηριοποιείται σε ένα πεδίο έντασης μεταξύ της διατήρησης της ιδεολογικής του αυτονομίας και της αναγκαίας πολιτικής συμμαχιών εντός της γαλλικής Αριστεράς. Σέβεται τους θεσμούς της Δημοκρατίας, αλλά επιδιώκει τον εκδημοκρατισμό τους, προκειμένου να ελαχιστοποιήσει την επιρροή των ομάδων πίεσης (λόμπι). Παρά την απώλεια της κάποτε μαζικής του βάσης, παραμένει ένας επιδραστικός παράγοντας λόγω της ισχυρής του εδραίωσης στους δήμους και της σύνδεσής του με τα συνδικάτα. Λειτουργεί συχνά ως κοινωνικό διορθωτικό, εισάγοντας ριζοσπαστικά αιτήματα στον κοινοβουλευτικό διάλογο, χωρίς να εγκαταλείπει το πλαίσιο του κράτους δικαίου.