Reconquête
Ανακατάληψη
Δεξιό Λαϊκιστικό
Άκρα Δεξιά
Europe of Sovereign Nations
Κοινοβουλευτική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
4,0
Τρέχουσα Εκλογική Τάση
+3,3 από τις τελευταίες εκλογές
±0,0
Τάση 3 Μηνών
±0,0 τους τελευταίους 3 μήνες
Συντηρητικό
Κοινωνικό
Φιλελεύθερη Αγορά
Προοδευτικό
Αντι-ΕΕ
Υπέρ της ΕΕ
Το Reconquêate είναι ένα ακροδεξιό γαλλικό κόμμα με ριζοσπαστικά εθνικιστικό και ταυτοτικό προσανατολισμό. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως σημείο συσπείρωσης για τη συντηρητική αστική τάξη και τη ριζοσπαστική δεξιά, με στόχο την υπεράσπιση της γαλλικής ταυτότητας έναντι μιας υποτιθέμενης ισλαμοποίησης.
Αξίες και Κοσμοθεωρία
Αξίες και Κοσμοθεωρία
Η κοσμοθεωρία της βασίζεται στη θεωρία της «Μεγάλης Αντικατάστασης» και στην ανησυχία για την πολιτισμική παρακμή της Γαλλίας. Το κόμμα θεωρεί το γαλλικό έθνος ως μια κοινότητα πεπρωμένου, η οποία απειλείται στην ύπαρξή της από τη μαζική μετανάστευση και το Ισλάμ. Η αντίληψή του για τον άνθρωπο είναι αποκλειστική και πολιτισμικά επικεντρωμένη: η ενσωμάτωση απορρίπτεται ως ανεπαρκής, ενώ απαιτείται πλήρης αφομοίωση στις χριστιανο-δυτικές αξίες. Το κράτος λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο ως προστάτης της εθνικής ταυτότητας.
Πολιτικές Προτεραιότητες
Πολιτικές Προτεραιότητες
Η ατζέντα της χαρακτηρίζεται από μια ασυμβίβαστη αντιμεταναστευτική πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για «επαναπατρισμό» και τον τερματισμό της οικογενειακής επανένωσης. Στην οικονομική πολιτική, το κόμμα υιοθετεί φιλελεύθερες προσεγγίσεις, όπως φορολογικές μειώσεις και τη μείωση της γραφειοκρατίας, με στόχο την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Έτσι, επιδιώκει μια συμμαχία μεταξύ εύπορων συντηρητικών και πατριωτικών εργατικών στρωμάτων. Στην εκπαιδευτική πολιτική, επιδιώκει την επιστροφή σε αυταρχικές, παραδοσιακές αξίες και έναν αυστηρό διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας (κοσμικότητα).
Ρόλος στο Πολιτικό Σύστημα
Ρόλος στο Πολιτικό Σύστημα
Στρατηγικά, το Reconquêate καταλαμβάνει τον χώρο δεξιότερα του Εθνικού Συναγερμού (Rassemblement National) και προσπαθεί, μέσω μιας διανοουμενίστικης πρόκλησης, να μετατοπίσει τον δημόσιο λόγο προς τα δεξιά. Λειτουργεί ως ιδεολογικός επιταχυντής, ριζοσπαστικοποιώντας θέματα όπως η ταυτότητα και η δημογραφία. Ενώ τυπικά δηλώνει προσήλωση στο κράτος δικαίου, συχνά ζητά νομικές «παρεκκλίσεις» για να καταστρατηγήσει διεθνείς συμβάσεις, όπως η Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προς όφελος της εθνικής κυριαρχίας, γεγονός που καθιστά τεταμένες τις σχέσεις της με τους δημοκρατικούς θεσμούς.