PSD: Ανάλυση Δεδομένων, Τρέχουσες Δημοσκοπήσεις και Πολιτικές Θέσεις

Το θεμέλιο του PSD αποτελεί ένας πραγματιστικός πατερναλισμός. Η κοσμοθεωρία του συνδυάζει κλασικές αριστερές οικονομικές ιδέες με έναν έντονο κοινωνικό συντηρητισμό. Το κράτος λειτουργεί εδώ ως κεντρικός πάροχος και προστάτης, κάτι που εκφράζεται σε μια στενή σύνδεση με τη Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες. Σε αντίθεση με τους δυτικοευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες, το PSD τοποθετείται κοινωνικοπολιτικά μάλλον στη δεξιά-συντηρητική πτέρυγα, ενώ οικονομικά εστιάζει στην αναδιανομή και την κρατική παρέμβαση.

Η ατζέντα του PSD στοχεύει πρωτίστως στους συνταξιούχους, τους δημόσιους υπαλλήλους και τον αγροτικό πληθυσμό. Βασικές διεκδικήσεις αποτελούν η αύξηση των κατώτατων μισθών και των συντάξεων, καθώς και μαζικές επενδύσεις στις κοινωνικές υποδομές. Τοποθετείται ως εγγυητής σταθερότητας και κοινωνικής ισορροπίας. Ένα πεδίο έντασης παραμένει η οικονομική πολιτική, η οποία συχνά ταλαντεύεται μεταξύ αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για ευρωπαϊκά κονδύλια και λαϊκιστικών υποσχέσεων δαπανών, προκειμένου να διατηρήσει την πιστή της βάση στις περιφέρειες με διαρθρωτικά προβλήματα.

Στρατηγικά, το PSD δρα ως ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό «κόμμα ευρείας απήχησης» (catch-all party) με ένα πυκνό δίκτυο τοπικών δομών. Ο ρόλος του στο σύστημα είναι αμφίσημος: αφενός αποτελεί κυβερνητική δύναμη και είναι φιλοευρωπαϊκά προσανατολισμένο, αφετέρου ήρθε επανειλημμένα σε σύγκρουση με θεσμούς του κράτους δικαίου, ιδίως σε μεταρρυθμίσεις της δικαιοσύνης και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Χρησιμοποιεί συχνά την επιρροή του για να σταθεροποιήσει το πολιτικό σύστημα, ωστόσο, κατηγορείται από τους επικριτές του για τη διατήρηση παλαιών διασυνδέσεων και τον πελατειασμό.