Kommounistikó: Data-analyse, actuele peilingen en politieke standpunten

Het wereldbeeld van de KKE wortelt in het historisch materialisme. Zij ziet politiek als een klassenstrijd tussen het proletariaat en de bourgeoisie. In hun analyse wordt de staat beschouwd als een instrument van de heersende klasse, dat door een revolutionaire omvorming moet worden vervangen. Centraal staan het gemeenschappelijk eigendom van productiemiddelen en een centrale planeconomie. De KKE wijst reformisme af en hamert op de onverzoenlijkheid van klassenbelangen, waarbij zij zichzelf ziet als het speerpunt van de arbeidersklasse.

De KKE pleit voor een radicale breuk met internationale bondgenootschappen zoals de EU en de NAVO, die zij beschouwt als imperialistische instrumenten. Haar agenda omvat de nationalisatie van sleutelindustrieën, aanzienlijke loonsverhogingen en de uitbreiding van de sociale voorzieningen, gecombineerd met de kwijtschelding van de staatsschuld. De partij richt zich voornamelijk op industriële arbeiders, precair werkenden en boeren. In het dagelijks leven mobiliseert zij via haar nauwe banden met de vakbond (PAME) voor stakingen en massale protesten tegen privatiseringen en bezuinigingsmaatregelen.

Binnen het Griekse systeem opereert de KKE als een consequente oppositiepartij, die coalities met burgerlijke of sociaaldemocratische partijen categorisch afwijst. Zij gebruikt het parlement voornamelijk als podium voor haar agitatie, maar ziet de ware politieke verandering in buitenparlementaire mobilisatie en massale strijd. Haar verhouding tot de rechtsstaat wordt gekenmerkt door wantrouwen, aangezien zij de instellingen ervan beschouwt als hoeders van kapitalistische verhoudingen en streeft naar de overwinning van de bestaande orde.