Partidul Acțiunii Comune – Congresul Civic
Partij van Gemeenschappelijke Actie – Burgercongres
Links
-
Geen fractie in het Europees Parlement
0,4
Huidige verkiezingspeiling
+0,4 sinds de laatste verkiezingen
±0,0
3-maandentrend
±0,0 in de afgelopen 3 maanden
De PCC is een linksgeoriënteerde, buitenparlementaire oppositiepartij in Moldavië, die zichzelf omschrijft als de 'Partij van Collectieve Actie'. Ze verenigt linkse intellectuelen en activisten die een radicale breuk met het oligarchische verleden eisen en zich inzetten voor sociale rechtvaardigheid en een inclusief Moldavisch burgernationalisme.
Waarden en wereldbeeld
Waarden en wereldbeeld
De grondslag van de PCC is een modern marxisme en het concept van sociale vooruitgang. Ze verwerpt klassiek nationalisme en propageert in plaats daarvan een identiteit die gebaseerd is op het gedeelde burgerschap van alle inwoners van Moldavië, ongeacht hun etniciteit. De partij beschouwt de staat als een instrument om basisbehoeften te waarborgen en als een bescherming tegen uitbuiting door transnationale bedrijven en lokale oligarchen. Haar mensbeeld is collectivistisch: vooruitgang ontstaat door participatie en het overbruggen van maatschappelijke verdeeldheid.
Politieke speerpunten
Politieke speerpunten
De agenda van de PCC richt zich op grootschalige investeringen in onderwijs, wetenschap en gezondheidszorg, om Moldavië te bevrijden uit zijn rol als 'armenhuis'. De partij pleit voor een progressief belastingbeleid en de bescherming van de nationale soevereiniteit tegenover externe actoren. Ze richt zich voornamelijk op de stedelijke intelligentsia, mensen met een precaire baan en minderheden die zich niet vertegenwoordigd voelen door de gevestigde pro-EU- of pro-Russische blokken. Het doel is economische modernisering die niet ten koste gaat van de sociale zekerheid.
Rol in het politieke systeem
Rol in het politieke systeem
Strategisch positioneert de PCC zich als een systeemkritische kracht die de bestaande instituties als gecorrumpeerd door economische elites beschouwt. Ze opereert vaak op het snijvlak van politieke partij en maatschappelijke beweging. Hoewel ze de rechtsstaat formeel ondersteunt, pleit ze voor een diepgaande democratisering van de besluitvorming. Haar uitdaging ligt in de afstand die ze neemt van de traditionele linkse krachten van het land, wat haar tot een intellectuele niche maakt die weliswaar het debat beïnvloedt, maar voor de opgave staat om brede lagen van de kiezers te mobiliseren.