Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
Liberaal
Midden-rechts/Liberaal
RE
Fractie in het Europees Parlement
14,0
Huidige verkiezingspeiling
-0,2 sinds de laatste verkiezingen
-0,1
3-maandentrend
-0,1 in de afgelopen 3 maanden
Conservatief
Sociaal
Markt
Progressief
Anti-EU
Pro-EU
De VVD is een rechts-liberale partij in Nederland die zich positioneert als een centrale kracht op het politieke midden-rechts. De partij combineert economisch-liberale principes met een pragmatische bestuursstijl en zet consequent in op individuele vrijheid, eigen verantwoordelijkheid en een slanke, maar slagvaardige overheid.
Waarden en wereldbeeld
Waarden en wereldbeeld
Het gedachtegoed van de VVD is geworteld in het klassiek liberalisme. Centraal staat het individu, dat zijn leven zonder overheidsbemoeienis moet kunnen inrichten. De partij ziet de staat primair als waarborg voor veiligheid en eerlijke concurrentie, niet als sturende kracht van de economie. Vrijheid is voor de VVD onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid: wie kansen benut, moet daarvoor beloond worden.
Politieke speerpunten
Politieke speerpunten
De politieke agenda van de VVD richt zich op economische groei en begrotingsdiscipline. De partij pleit voor belastingverlagingen, het verminderen van bureaucratie en een flexibele arbeidsmarkt, om zo het ondernemersklimaat te verbeteren. De doelgroep bestaat uit ondernemers, zzp'ers en de werkende middenklasse, oftewel de 'hardwerkende Nederlanders'. Op het gebied van migratie hanteert de VVD een restrictieve koers, terwijl ze in het veiligheidsbeleid inzet op handhaving van wet en orde om de individuele vrijheid in de publieke ruimte te waarborgen.
Rol in het politieke systeem
Rol in het politieke systeem
Strategisch gezien vervult de VVD de rol van 'stabiliteitsanker' in het gefragmenteerde Nederlandse partijlandschap. Het is een klassieke bestuurspartij met een hoge coalitiebereidheid en -capaciteit, die vaak de minister-president levert. De houding ten opzichte van de rechtsstaat kenmerkt zich door diep respect voor de instituties, waarbij de partij deze efficiënter wil inrichten. Regelmatig ontstaan er spanningen tussen de economisch-liberale kern en de noodzaak om in meerpartijenregeringen sociale compromissen te sluiten of te reageren op rechtspopulistische stromingen in het land.