Gruzja Sondaże wyborcze, poparcie partii i aktualne notowania

Gospodarka Gruzji wykazuje się odpornością, z zrewidowaną prognozą wzrostu na 2026 rok do 6,5%, napędzaną przez usługi i konsumpcję. Jednak obywatele odczuwają presję: roczna inflacja osiągnęła w czerwcu 5,8%, napędzana rosnącymi cenami transportu i żywności. Ten rozwój jest nierozerwalnie związany z wewnętrzną sytuacją polityczną. Rządząca partia „Gruzińskie Marzenie” forsowaniem kontrowersyjnych ustaw, takich jak „ustawa o agentach”, prowadzi pro-rosyjski kurs. Prowadzi to do masowych protestów, zawieszenia negocjacji akcesyjnych z UE i wstrzymania zachodniej pomocy rozwojowej, co długoterminowo wpływa na inwestycje i orientację ekonomiczną kraju.

Gruzja przeżywa rozłam między otwartą migracją a tożsamością narodową. Podczas gdy kraj wprowadza nową kategorię wiz dla pracowników zdalnych, aby przyciągnąć specjalistów, swoboda podróżowania dla własnych dyplomatów zaostrza się: UE zawiesiła bezwizowy wjazd dla gruzińskich paszportów dyplomatycznych. Polityczną przyczyną tego napięcia jest w dużej mierze kontrowersyjna „Ustawa o przejrzystości wpływów zagranicznych”, często nazywana „ustawą o agentach”. Ustawa ta piętnuje organizacje społeczeństwa obywatelskiego i media finansowane z zagranicy jako „przedstawicieli interesów obcego mocarstwa”. Wywołuje to masowe protesty i międzynarodową krytykę. Krytycy widzą w tym rosyjską próbę stygmatyzowania odmiennych poglądów i podważania europejskiej tożsamości Gruzji. UE już ubolewa nad zawieszeniem procesu akcesyjnego Gruzji, co pogłębia przepaść między rządem a proeuropejskim społeczeństwem. Debata o tożsamości narodowej i roli wpływów zewnętrznych coraz bardziej kształtuje gruzińską politykę.

Gruzja obecnie porusza się po geopolitycznym polu minowym, podczas gdy jej rząd dąży do kontrowersyjnego zbliżenia z Rosją. Tbilisi sygnalizuje zamiar pogłębienia praktycznych relacji z Moskwą poprzez wzmocnioną współpracę dyplomatyczną i gospodarczą. Obejmuje to rozszerzone stosunki handlowe i ulepszone połączenia transportowe, co jednak budzi obawy zarówno w kraju, jak i za granicą. Równolegle, ostatnia runda rozmów genewskich na temat normalizacji stosunków z Rosją zakończyła się bezowocnie, przy czym Gruzja ostro potępiła nowe „Porozumienie o sojuszu i partnerstwie strategicznym” między Rosją a okupowaną Osetią Południową. Przyczyną polityczną jest drastyczna zmiana kursu rządzącej partii „Gruzińskie Marzenie”. Parlament Europejski ostro krytykuje „demokratyczne cofanie się” Gruzji, które manifestuje się poprzez takie środki jak kontrowersyjna „ustawa o agentach” i zawieszenie negocjacji akcesyjnych z UE do 2028 roku. Ten rozwój, trwający od uznanych za „wadliwe” wyborów parlamentarnych w 2024 roku, oddala kraj od jego prozachodnich ambicji i pogrąża go w coraz głębszym kryzysie wewnętrznym.

Gruzja pogrąża się w głębokim kryzysie politycznym, który masowo podważa stabilność rządu i kulturę polityczną. Ostatnia bójka w parlamencie podczas przemówienia premiera podkreśla toksyczną atmosferę. Jednocześnie uwięziona polityczka opozycji, Elene Khoshtaria, walczy o opiekę medyczną, co jest smutnym znakiem represji. Przyczyną jest przyjęta przez rządzącą partię „Gruzińskie Marzenie” „ustawa o agentach” na wzór rosyjski, która knebluje społeczeństwo obywatelskie i media. Wywołało to ogólnokrajowe protesty i faktycznie wstrzymało rozmowy akcesyjne z UE, co oddala kraj od jego prozachodniego kursu.

Gruzja zmaga się z przyszłością swojej energetyki i infrastruktury. Aktualny wyrok na kwotę 135 mln dolarów za szkody środowiskowe spowodowane projektem farmy słonecznej oraz kontrowersyjna „tymczasowa” elektrownia gazowa dla centrum danych pokazują istniejące konflikty. Te przypadki uwidaczniają kruchą równowagę między szybkim wzrostem gospodarczym, ambitną rozbudową infrastruktury – taką jak nowe kredyty AIIB na projekty transportowe – a ochroną środowiska. Blokady polityczne, takie jak weto wobec programu Georgia Outdoor Stewardship Program i nieudane ustawy środowiskowe, podważają cele klimatyczne Gruzji, pomimo silnego nacisku na energię wodną, słoneczną i wiatrową.

Gruzja doświadcza ciągłych napięć, które obciążają pokój społeczny i tworzą głębokie podziały między pokoleniami. Zwłaszcza młodzi ludzie, często stojący na czele prozachodnich protestów, spotykają się z represjami państwowymi. Tak zwana „Ustawa o zagranicznych agentach” z maja 2024 roku oraz inne zmiany legislacyjne drastycznie ograniczają wolność słowa i zgromadzeń, co podkreślają najnowsze raporty i międzynarodowe debaty. Debata Zgromadzenia Ogólnego ONZ z czerwca 2026 roku podkreśliła również międzypokoleniowy wymiar wysiedleń z okupowanych terytoriów, co dodatkowo obciąża spójność społeczną. Ta polityka rządzącej partii „Gruzińskie Marzenie” zaostrza podziały i zagraża europejskiej integracji kraju.

Młodzież Gruzji powstaje: kontrowersyjne przyjęcie „Ustawy o przejrzystości wpływów zagranicznych” niszczy nadzieje tysięcy studentów i praktykantów na integrację z UE. Ustawa ta, potępiana przez krytyków jako „ustawa rosyjska”, zagraża kandydaturze Gruzji do UE i od miesięcy wyprowadza młodych ludzi na ulice w ogólnokrajowych protestach, gdzie spotykają się z represjami państwowymi. Rząd ignoruje żądania proeuropejskiego kursu, co dodatkowo pogarsza perspektywy zatrudnienia i przyszłość młodego pokolenia.

Prawie 44% rodzin w Gruzji boryka się z podstawowymi kosztami utrzymania, wiele z nich pomimo pracy na pełny etat. Najnowszy raport ALICE (czerwiec 2026) ujawnia, że „budżet przetrwania gospodarstwa domowego” dla czteroosobowej rodziny wzrósł o ponad 18% w ciągu dwóch lat, co pogłębia przepaść między dochodami a wydatkami. W odpowiedzi na to, 1 lipca 2026 roku weszły w życie nowe ustawy: House Bill 136 wprowadza od 2026 roku ulgę podatkową w wysokości 250 dolarów na dziecko poniżej szóstego roku życia i poprawia ulgi na opiekę nad dziećmi. House Bill 1118 przedłuża również płatny urlop macierzyński dla pracowników państwowych do dziewięciu tygodni. Pomimo tych wysiłków, sytuacja finansowa wielu Gruzinów pozostaje niepewna.

Gruzińscy emeryci doświadczają gorzkiej rzeczywistości: od stycznia 2026 roku ich emerytury dla osób powyżej 70. roku życia wzrosły do 495 GEL, a dla młodszych do 370 GEL. Jednak ta państwowa podwyżka jest masowo pomniejszana przez utrzymującą się inflację; w czerwcu 2026 roku roczna inflacja osiągnęła 5,8%. Rząd próbuje wspierać siłę nabywczą, ale rosnące ceny, zwłaszcza transportu, znacząco dewaluują dostosowania emerytalne. Pomimo solidnego wzrostu gospodarczego o 9% w pierwszym kwartale 2026 roku, wielu seniorów czuje się pominiętych przez rozwój cen.

Roczna inflacja w Gruzji wzrosła w czerwcu 2026 roku do 5,8%, co stanowi odczuwalne obciążenie dla siły nabywczej pracującej klasy średniej. Bank Narodowy zareagował w maju podniesieniem stopy procentowej do 8,25%. Równolegle rząd prowadzi ambiwalentną politykę fiskalną: nowa reforma podatkowa obniża od 2026 roku podatek dochodowy do 4,99% i obiecuje ulgi. Jednocześnie gubernator Kemp obciął ponad 300 milionów dolarów z budżetu, w tym 100 milionów na przyszłe dostosowania inflacyjne dla emerytów. Ten środek, uzasadniony ulgami podatkowymi, uwidacznia napięte priorytety w zmiennym środowisku gospodarczym.

Gruzińscy przedsiębiorcy i osoby samozatrudnione bezpośrednio odczuwają konsekwencje kontrowersyjnej „ustawy o przejrzystości”, przyjętej w maju 2024 roku. Ustawa ta, która zmusza organizacje z ponad 20% finansowania zagranicznego do rejestracji jako „przedstawiciele interesów obcego mocarstwa”, de facto wstrzymała rozmowy akcesyjne z UE do 2028 roku i zawiesiła ruch bezwizowy dla gruzińskich dyplomatów. Niestabilność polityczna i erozja praworządności, wzmocnione zarzutami korupcji i brakiem niezawisłości sędziowskiej, odstraszają zachodnich inwestorów i zagrażają międzynarodowemu kapitałowi, tak ważnemu dla start-upów. Chociaż obniżony podatek dochodowy od osób prawnych do 4,99% i uproszczone regulacje dla mikro- i małych przedsiębiorstw wysyłają pozytywne sygnały, napięcia z UE i związana z nimi niepewność przyćmiewają długoterminowe perspektywy wzrostu i atrakcyjność kraju dla nowych biznesów.

Gruzja na początku lipca 2026 roku oficjalnie odrzuciła rekomendacje Rady Praw Człowieka ONZ dotyczące uchylenia dyskryminujących ustaw anty-LGBTI. To umacnia trudną sytuację mniejszości seksualnych, które już cierpią z powodu przyjętej w 2024 roku „Ustawy o wartościach rodzinnych i ochronie nieletnich”. Ustawa ta ogranicza ekspresje i zgromadzenia LGBTI, zakazuje związków cywilnych i kryminalizuje zabiegi korekty płci. Dodatkowo, „Ustawa o przejrzystości wpływów zagranicznych” stygmatyzuje organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym grupy LGBTI, zmuszając je do ograniczenia lub zaprzestania działalności. Ta polityka rządzącej partii „Gruzińskie Marzenie” sprzyja atmosferze strachu, wzmacnia autocenzurę i prowadzi do wzrostu dyskryminacji oraz prób emigracji wśród osób dotkniętych.

Gruzja zmienia swoją politykę imigracyjną: od 1 marca 2026 roku prawie wszyscy zagraniczni pracownicy i osoby samozatrudnione obowiązkowo potrzebują zezwolenia na pracę, samo zezwolenie na pobyt już nie wystarcza. Jednocześnie osoby nieposiadające stałego pobytu nie mogą już pracować jako kurierzy, taksówkarze czy przewodnicy turystyczni. Te dalekosiężne zmiany w przepisach dotyczących migracji zarobkowej zmuszają tysiące ekspatów i imigrantów do ponownej rejestracji do stycznia 2027 roku, aby uniknąć wysokich grzywien w wysokości 2000 GEL i potencjalnej deportacji. Równolegle, zaostrzona od czerwca 2025 roku „Ustawa o zagranicznych agentach” stygmatyzuje organizacje, a nawet osoby fizyczne, finansowane z zagranicy i prowadzące „działalność polityczną”, grożąc konsekwencjami karnymi. Obie ustawy, przyjęte przez gruziński parlament, sygnalizują wzmożoną kontrolę państwa nad obecnością zagraniczną i zaangażowaniem społeczeństwa obywatelskiego w kraju.