Nouveau Front populaire
Yeni Halk Cephesi
Sol
-
Avrupa Parlamentosu'nda Grubu Bulunmamaktadır
24,0
Güncel Seçim Trendi
Son seçimden bu yana değişim: -4,0
±0,0
3 Aylık Trend
Son 3 ayda ±0,0
Parti İttifakı
Parti communiste français
Sol
La France insoumise
Sol
Génération·s
Sosyal Demokrat
Les Verts
Merkez Sol
Parti socialiste
Sosyal Demokrat
Muhafazakar
Sosyal
Piyasa
İlerici
AB Karşıtı
AB Yanlısı
Nouveau Front populaire (NFP), Fransa'da aşırı sağın yükselişine tepki olarak kurulan sol ve aşırı sol bir seçim ittifakıdır. Sosyalistleri, Yeşilleri, Komünistleri ve sol popülist parti La France Insoumise'i, Rassemblement National'a karşı geniş bir blokta birleştiriyor.
Değerler ve Dünya Görüşü
Değerler ve Dünya Görüşü
NFP'nin temeli, radikal bir antifaşizm ve neoliberal ekonomi politikalarına karşı kesin bir duruş üzerine kurulu. İttifak, devleti yeniden dağıtımın aktif bir aktörü ve sosyal adaletin garantörü olarak görüyor. İnsan anlayışı kolektivist bir yapıya sahip: Dayanışma, bireysel rekabetin önündedir. İdeolojik çerçeveyi, 1936'daki tarihi Halk Cephesi'nin mirası oluşturuyor; bu miras, modern eko-sosyalizm ve kilise ile devletin ayrılığını radikal bir şekilde savunan belirgin bir laiklik (laicizm) ile tamamlanıyor.
Siyasi Öncelikler
Siyasi Öncelikler
Gündem, kamu harcamalarında büyük bir artışı, emeklilik yaşının düşürülmesini ve yüksek servetlerin ciddi şekilde vergilendirilmesini hedefliyor. Bu ittifak, öncelikli olarak işçilere, güvencesiz çalışanlara ve kent merkezleri ile banliyölerdeki gençlere hitap ediyor. Çevresel açıdan ise blok, fosil yakıtlardan hızlı bir çıkışla birlikte sosyal dengeyi de talep ediyor. İttifak içinde gerilim alanları özellikle dış politikada, uluslararası çatışmalarla başa çıkma ve Avrupa Birliği'nin gelecekteki yönelimi konularında yoğunlaşıyor.
Siyasi Sistemdeki Rolü
Siyasi Sistemdeki Rolü
Stratejik olarak NFP, çoğunluk seçim sisteminde solun parçalanmasını önlemek için savunmacı bir kalkan görevi görüyor. Kendisini, Beşinci Cumhuriyet'in kurumlarını sıklıkla çok başkanlık odaklı ve halktan uzak olmakla eleştiren sistem karşıtı bir kutup olarak konumlandırıyor. Ilımlı kesimler parlamenter uzlaşma arayışındayken, daha radikal kanatlar sokağın seferber edilmesine odaklanıyor. Hukuk devletiyle ilişkisi, cumhurbaşkanından parlamentoya doğru bir güç kaymasını hedefleyen 'Altıncı Cumhuriyet' talebiyle şekilleniyor.